ج - بلى از مواردى كه نبش قبر ، جائز است موردى است كه اثبات حقّى موقوف به رؤيت جسد ميّت باشد . س - شخصى وصيّت كرده كه بعد ازمرگش او را در زادگاهش به خاك سپارند ولى بعد از فوتش در همان سال او را در شهرى كه محل كار وى بود ( در غربت ) به امانت دفن نمودند ، كسان متوفى اصرار دارند كه بنابر وصيت وى او را در محل خود دفن نمايند آيا نبش قبر او براى اين جهت جايز است يا خير ؟ ج - در صورتى كه ميت به نحو شرعى دفن شده و در مورد وصيت از مشاهد مشرفه نيست نقل آن از بلد دفن شده به جاى ديگر جايز نيست و اللّه العالم . س - پدرم قريب هشت سال قبل برحمت ايزدى پيوست و مادرم سه سال قبل و ما فرزندان قصد داريم چنانچه شارع مقدس اسلام اجازه فرمايد ، جسد والدين خود را نبش كرده و در جوار مرقد مطهر حضرت معصومه ( ع ) در قم دفن نمائيم . استدعا داريم دستور فرمائيد چه بايد بكنيم ؟ ج - در فرض سئوال اگر نقل جنازه موجب هتك او نباشد از جهت بوى بد يا متفرقه شدن اجزاء بدن ميّت ، نبش قبر و نقل آن براى دفن در مشاهد مشرفه و اماكن متبركه مشهد مقدّس و يا قم مانعى ندارد چه متوفى وصيّت كرده باشد چه نكرده باشد . و اللّه العالم . س - قبرستانهائيكه بيش از 150 سال ، 200 سال ، 250 سال كمتر و بيشتر از دفن اموات مىگذرد و از اينكه آيا زمين مزار وقف است يا نه اطلاعى در دست نيست با اين وجود اهالى با كمبود زمين مواجه هستند و محل نيز احتياج به پاساژ و صندوق قرض الحسنه هست آيا اجازه ميفرمائيد قبور را تخريب كنند البته صحبت از 150 سال به بالا است يا مجاز نيستند